Günün Sözü: Şarabı sevmemiz, üzüme düşkünlüğümüzden değildi. Biz ezilenden yanaydık…
Şarabı sevmemiz, üzüme düşkünlüğümüzden değildi.
Biz ezilenden yanaydık…
Şarabı sevmemiz, üzüme düşkünlüğümüzden değildi.
Biz ezilenden yanaydık…
Öyle insanlar göreceksin ki;
“kuzuyu” yemek için;
“tilkiyle” plan yapacaklar,
“kurtla” birlikte öldürecekler,
“çobanla” birlikte yiyecekler,
“sahibiyle” birlikte yas tutacaklar.
Bu çağ böyle.
Bunu bilmeden yaşayanı kuzu gibi yerler.
Ey milletim… Ben Mustafa Kemalim
Çağın gerisinde kaldıysa düşüncelerim
Hala en hakiki mürşit değilse ilim
Kurusun damağım dilim. Özür dilerim
Unutun tüm dediklerimi
Yıkın diktiğiniz heykellerimi
Özgürlük hala en yüce değer
Değilse eğer
Prangalı kalsın diyorsanız köleler
Unutun tüm dediklerimi
Yıkın diktiğiniz heykellerimi
Yoksa çağdaş medeniyetin bir anlamı
Ortaçağa taşımak istiyorsanız zamanı
Baş tacı edebiliyorsanız sanatın içine tüküren adamı
Unutun tüm dediklerimi
Yıkın diktiğiniz heykellerimi
Yetmediyse acısı şiddetin savaşın
Anlamı kalmadıysa yurtta sulh dünyada barışın
Eğer varsa ödülü silahlanmayla yarışın
Unutun tüm dediklerimi
Yıkın diktiğiniz heykellerimi
Özlediyseniz fesi peçeyi
Aydınlığa yeğliyorsanız kara geceyi
Hala medet umuyorsanız şıhtan şeyhten dervişten
Şifa buluyorsanız muskadan üfürükçüden
Unutun tüm dediklerimi
Yıkın diktiğiniz heykellerimi
Eşit olmasın diyorsanız kadınla erkek
Kara çarşafa girsin diyorsanız yobazın gazabından ürkerek
Diyorsanız ki okumasın kadınımız kızımız
Budur bizim alın yazımız
Unutun tüm dediklerimi
Yıkın diktiğiniz heykellerimi
Fazla geldiyse size hürriyet cumhuriyet
Özlemini çekiyorsanız saltanatın sultanın
Hala önemini anlayamadıysanız millet olmanın
Kul olun, ümmet kalın, fetvasını bekleyin şeyhülislamın
Unutun tüm dediklerimi
Yıkın diktiğiniz heykellerimi
RAHAT BIRAKIN BENİ
Süleyman Apaydın
Müzikten anlayan kulağa söyle şarkını…
“Yaşattığını yaşamadan ölmezmiş insan“
Hiç mi aklınıza gelmiyor bu söz?
Hiç mi korkmuyorsunuz yaptıklarınızdan?
“Yeterince yakından bakıldığında kimse normal değildir.“
Çünkü “normal insan kurgudur“
Aç bırak itaat etsin.
Cahil bırak biat etsin.
Aslında her gün bir şarkı paylaşmayı planlıyordum. Sonra çok zor geldi. 🙂
Şöyle bir şey yapmaya karar verdim.
Her Cuma ve/veya Cumartesi günü sevdiğim bir şarkıyı paylaşmaya çalışacağım. (kesin, belki, galiba)
Bu hafta için şarkımız
Mabel Matiz – Karakol
Her gecemde akşamımda
Tütüyorsun gözlerimde
Her şafakta her güneşte
Sana dair bir şey var işte
Bana verdin bu zehri amma
Dönemem ki şimdi bu yoldan
Yara bere karavana sevmek yok
Dedim ama, kalbim sanki karakolda
Vermedim adını zora koydular
Aşkın mezarını cana oydular
Camlara düşüyor yaşı yedi göğün
Ellerin elime niye kapı duvar?
Dağlanıyor gibi gençliğim aç şu kapıyı
Kaç zamandır müşkülüm çok
Takılı kaldı can bu dişte
Bekledim durdum dalımda
Yasak elmandım, al ve dişle
Bana verdin bu zehri amma
Dönemem ki şimdi bu yoldan
Yara bere karavana sevmek yok
Dedim ama, kalbim sanki karakolda
Vermedim adını zora koydular
Aşkın mezarını cana oydular
Camlara düşüyor yaşı yedi göğün
Ellerin elime niye kapı duvar?
Vermedim adını zora koydular
Aşkın mezarını cana oydular
Camlara düşüyor yaşı yedi göğün
Ellerin elime niye kapı duvar?
Dağlanıyor gibi gençliğim aç şu kapıyı
Ben Attila İlhan değilim.
Belki de sen bana mecbursundur. Bilemeyiz.
İnsanlara her şeyini anlatma. Çünkü kendine mükemmel bir düşman eğitiyor olabilirsin…