Plüton gezegendir. Cüce NASA'dır. Plütonluyuz ezelden...
Plüton gezegendir. Cüce NASA'dır. Plütonluyuz ezelden...
Bazen sevdiğin insanlara zor olmamak için o kadar çok basitleşiyorsun ki sana değer vermeye gerek bile duymuyorlar.
Zaman bir öncelik meselesidir.
Herkes değer verdiğine müsaittir.
Yaşamak diye bir şey var ve biz onu beceremiyoruz.
İnsanların kötü olduğunu görmek beni şaşırtmıyor ama bu yüzden hiç utanmadıklarını görünce hayretler içinde kalıyorum.
Öyle insanlar tanıdım ki arpaya katsan at yemez kepeğe katsan it yemez.
Ne senden rüku artık, ne de benden kıyam.
Bundan sonra Selamün aleyküm, Aleyküm selam.
Kurt, yavrusuna hayatı öğretirken koyunları gösterir, “bunun eti lezzetlidir” der
Çobanı gösterir “bunun sopası acıdır, dikkat etmelisin” der.
Yavru kurt, köpeği görünce “baba bu bize benziyor” der.
Baba kurt; “oğlum bunu görünce kaç. Biz ne çektiysek bize benzeyip bizden olmayanlardan çektik” der.
Geminin mutfağında ölmeyi bekleyen ıstakozlar için de Titanik’in batması mucizeydi mesela.
Ama battı.
Birinin felaketi öbürünün mucizesi olabilir.
Anlayamazsın
Bir perişan bir pişman iki hali bozgun üzgün
Yüzleri yere düşmüş herkese dargın
İlaçsızlık hastalığına yakalanmış iki naçar
Bir anahtar var elimde her kapıyı açar
İşte kapılar ve işte dışta kalan bizler
Bir tarafta ahenkle dans eden saçlar bir tarafta başı kesikler
Bana tek taraflı adaletinizden sakın bahsetmeyin
Adalet kirli atlet!
Siz onları üzdünüz siz onları kapının dışına sürdünüz
Onları ağlattınız saçlarını dağıttınız rüzgarlara bıraktınız
Siz bıçaklar sapladınız sessiz olun deyip ağızlarımızı kapadınız
O yaşlı başlarınızı kaldırın!
Ve hem yaşınızdan hem de başlarınızdan utanın!
Sesim sonuna kadar açıldı haydi gelip kısın!
Ben dostlarımın zırhıyımdır istediğiniz kılıcı batırın dayanırım
Kimsecikte çıt yok
Gören dilsizler ve duyan lisansızlar olacak iş değil!
Dolacak olan benim gözüm değil de nedir
Akıllarınızda ne Uhud kaldı ne hendek ne de Bedir
Bir gün elbet senin de canın çıkacak
Ne sandın ya ihtimal mi var
Günü gelecek tadı varacak
Ölüm alacak seni buradan
Bir gün elbet sana da soracaklar
Ne sandın ya ihtimal mi var
Soru gelecek cevap olacak
Zaman alacak intikamımı
Kesilen ağaçlar gibiyim budandıkça güçlenirim
Oynadığım oyunlar gibi ölsem de devam ederim
Bir göktaşı çarpsa yüzümün yarısını alsa
Kaç kez öldürdüysem bir o kadar öldüm ben
Sevgi nefret oynuyor ince çizgilerle koşuyor
Bugün duacın yarın bedduacın işte
Oynuyor çukurlar kazıyor kazdığından çıkamıyor
Küçük gölde öldüysem büyük denizde yüzdüm ben
Ben görünmezim hayatımın fonu siyah elbisem
Siyah benim fikirlerim ateşböceği dokunamam ellerim yanar
Ne kaybettiysem hepsini geri aldım ben
Hayatım kurtlar sofrası kimle ne yediğimi tanıyamam
Aklım deliler arası yüzüm muşmulamsı
Kalbim hiddet kuyusu içine düşenler boğuldu
Bahçem mezarlık ne sandın gözlerim kızamık!
Bir gün elbet senin de canın çıkacak
Ne sandın ya ihtimal mi var
Günü gelecek tadı varacak ölüm alacak seni buradan
Bir gün elbet sana da soracaklar
Ne sandın ya ihtimal mi var
Soru gelecek cevap olacak
Zaman alacak intikamımı
Uğraşamam dünümle ve dünümdekilerle,
Ben yarına bakarım, yanımdakilerle…
Onca sevgiye rağmen kalbi filizlenmemişse, toprağı sen değilsindir.